Alhoewel het programma Kyma met name bekend is geworden om de algoritmes voor analyse en re-synthese van samples, heb ik aan deze mogelijkheden aanvankelijk nauwelijks aandacht besteed. Pas toen een student op het Conservatorium van Amsterdam hierin interesse toonde ben ik me echt in deze techniek gaan verdiepen.
Op zoek naar bruikbare samples van losse tonen van muziekinstrumenten, besloot ik deze te ontlenen aan opnames van Luciano Berio's solo Sequenza's. Luisterend naar de bewerkte resultaten kan ik niet anders dan de kwaliteit van Kyma op dit gebied beamen, en ondanks het feit dat het werken met samples tegenwoordig nauwelijks nog mijn aandacht heeft besloot ik daar toch een stuk mee te maken.
Het tonige karakter van het materiaal deed mij terugdenken aan een oud maar door mij nooit uitgewerkt idee om een stuk te maken met slechts één toonhoogte, en daarbij het vormverloop uitsluitend tot uitdrukking te laten komen d.m.v. de veranderende klankkleur van de geluiden (natuurlijk een verwijzing naar Arnold Schoenberg's "Klangfarbenmelodie"). Het zijn uiteindelijk twee toonhoogtes geworden (C en D), die bovendien in verschillende registers kunnen liggen, en daardoor naast een grote secunde ook de intervallen grote septime en grote none kunnen vormen.
De titel "Pointer" verwijst naar de techniek van analyse en re-synthese, waarbij een zgn. pointer een traject door het analysebestand aflegt. De snelheid waarmee dit gebeurt bepaalt bv. de lengte van de resulterende klank. Het traject van de pointer is in "Pointer" zo geprogrammeerd, dat deze de klank laat herhalen, maar dit steeds in een iets gewijzigde vorm.

De video bij "Pointer" werd door de componist zelf gemaakt.